|
|
|
|
Powiat: Gmina: |
Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1298 r., kiedy to Władysław Łokietek nadaje wieś Niemojów kasztelanowi rudzkiemu Stoigniewowi w zamian za Brodnię, którą nadał mu już wcześniej. Od tego czasu wieś należy do starostwa sieradzkiego, a od poł. XVII w. do szadkowskiego. Król Władysław Jagiełło przy okazji polowania na grubego zwierza odprawiał tu w okolicach Niedzieli Palmowej roki sądowe. Po II rozbiorze Polski wieś przeszła na własność króla pruskiego i była dzierżawą rządową. Za czasów Księstwa Warszawskiego Brodnia jako dobra narodowe stanowiła najmniejszą ekonomię w departamencie kaliskim. W l. 1807-1819 była dzierżawą Ignacego Jabłkowskiego - właściciela pobliskich Ralewic i dzierżawcy dóbr Mstów w pow. częstochowskim. Po Jabłkowskim naddzierżawcą Brodni został sędzia pokoju pow. wartskiego Wincenty Czartkowski, właściciel Krąkowa i Zielęcina w pow. wartskim i Grzymaczewa w pow. sieradzkim. Okres rządów naddzierżawców to czasy bezwzględnego ucisku chłopa i braku poszanowania prawa. Doprowadzało to do ciągłych skarg i konfliktów. Jedną z ofiar tej sytuacji był miejscowy nauczyciel Kazimierz ( Deka) Deczyński - bohater powieści Leona Kruczkowskiego "Kordian i cham", który występował w obronie ciemiężonych chłopów (okolicznościowa tablica na szkole). Ukazem carskim z 29 VIII 1836 r. Brodnia wraz z przyległościami jako majorat przeszła w posiadanie gen. mjr. Iwana Noskowa, a po jego śmierci - na spadkobierców. Około 200 m na pn. od kościoła znajduje się kopiec ziemny kryjący relikty folwarku i stacji królewskiej Władysława Jagiełły. Obok pozostałości dworu. Według relacji mieszkańców wsi dwór był piętrowy. Do dziś zachował się jedynie fragment dworu. Zdjęcia współczesne
pozostałości dworu: Zdjęcia kopca: |
Ostatnia |
|||
|
